Workshop in Maarssen

En toen was het zo ver. Zondag 18 november ging om 5:30 uur mijn wekker af. Vrijdag had ik alles al bij elkaar gezocht en gisteren had ik mijn auto volgeladen met alles wat ik voor deze dag nodig had, omdat ik om 7:00 uur zou afreizen naar Maarssen waar ik een workshop zou gaan verzorgen.

Eerst maar eens een douche nemen, mij aankleden, voor de katten zorgen, mijzelf een beetje toonbaar maken met wat make-up en daarna mijn ontbijt klaarmaken. Ik merk de laatste tijd dat ik het eigenlijk wel prettig vind om vroeg op te staan en de dag langzaam zien te ontwaken. Op mijn gemak werk ik de boterhammen naar binnen. Ik zoek nog wat andere kleding bij elkaar want misschien ga ik na de workshop wel bij mijn geliefde langs om daar de nacht door te brengen.

Het is heerlijk rustig buiten. De wereld ligt nog in een diepe, donkere rust wanneer ik over de snelweg rijd. De muziek van Nathalie Merchant klinkt zacht op de achtergrond en ik zing de tekst zachtjes mee. Althans doe ik daar een poging toe.

De ochtend begint te gloren. De zon komt langzaam tevoorschijn en zie de weerspiegeling in het grote Tjeukemeer die aan beide kanten van de A6 ligt. Ik word hier blij van en geniet van al dit moois. We wonen eigenlijk best in een mooi land, gaat er door mijn hoofd.

Impressie workshop

Op tijd kom ik in Maarssen aan waar Marjo de kachel van het kleine kapelletje al heeft aangedaan. Een warme begroeting volgt. Nadat ik de auto heb uitgeladen en alles op de tafels heb gezet, drink ik een kopje koffie waarna ook de deelnemers binnen komen druppelen. Na een korte uitleg gaan we aan de gang. Ik heb eerder in een mail aangegeven dat iedereen, voor wie dat wil, iets persoonlijks mee kan nemen om te verwerken in de herinneringsdoos. Sommigen hebben foto’s, brieven en zelfs kledingstukken mee genomen. Anderen hebben geen idee hoe en wat ze willen maken en zoeken en grabbelen tussen de door mij meegenomen spullen. En dan kan het feestje beginnen en wordt er druk geschilderd, geknipt en gebabbeld door de collega’s van Snijders uitvaart waar ik vandaag mag zijn.

De dag vliegt voorbij. Een heerlijke lunch om 13:00 uur vult onze hongerige magen en dan, voordat we het weten, zijn de doosjes klaar en kijkt iedereen met plezier en een blij gevoel naar zijn/haar kunstwerkje. Alles draagt een persoonlijk, en soms een zeer kwetsbaar en gevoelig, tintje in de mooie creaties. Iedere keer ben ik weer dankbaar wanneer ik afscheid mag nemen van deelnemers die een goed gevoel over de dag en het resultaat hebben. Dat is waar ik dit werk voor doe. Wanneer zij blij zijn ben ik ook blij.

En met dat laatste gevoel rijd ik richting mijn tweede thuis waar ik in het donker aan kom en mij mag nestelen in een paar stevige warme armen. Hoe kan het nog beter worden dan dit.